Kötüsünüz.
Öyle bahsettiğiniz gibi merhamet sahibi de değilsiniz. Şu iyi insan profillerinizden eser yok. Bahsetmekten kaçınmadığınız şu ''vicdan'' var ya, işte o evet... Vicdan yoksunluğundan öleceksiniz farkında değilsiniz. Ben iyi bir insanım rolü yapmaya devam ederek kendinizi ve kendiniz gibileri kandırabilirsiniz. Merhamet sahibi olmayan bir insan, vicdan ve merhamet sahibi olan bir insanın gözünü boyayamaz. Ve bilmelisiniz ki fazlasıyla nankörsünüz. Görmeniz gerekenleri görmezden gelip, görmemeniz gerekenleri kendinize hayat standardı yapıyorsunuz. Yahu kendine sevgiyle, merhametle ve huzurla gelen bir insanı kırarak geri çeviren kim vicdan sahibi olmuş ? Yapabildiğinizin en iyisi ne biliyor musunuz ? Kırmak, yıkmak, dökmek, parçalamak. Hiç gerek olmadığı halde ziyan etmek. Bir insanın kalbini kırmak size göre çok basit bir olay. Kalbin kırılmasının ne demek olduğunu, kalbinizde kırılmadık yer kalmadığı zaman anlayacaksınız.
Ama keşke bu noktaya gelmeden anlayabilecek kadar düşünebilme yapısına sahip olsanız. Üstelik bencilsiniz de. Hayatta sizin doğrularınızdan, sizin duygularınızdan ve sizin düşüncelerinizden iyisi ve önemlisi yok değil mi ? Konuyu daha fazla uzatmak istemiyorum. Bencillik söz konusu olunca benim sinir katsayım artıyor.
Neyse, uzun lafın kısası: KÖTÜSÜNÜZ.
Hem de özünüzde bile. Bu da her şeyi özetliyor zaten.
İnsanın özünü, gördüğü yansıtır.
KALBEN YORULDUM VİCDANEN DİNLENDİM.
Siz nasıl severseniz sevin, nasıl değer verirseniz verin, karşınızdaki insanın aynı şekilde sizin çabalarınızın ve ona verdiklerinizin aynısını size sunmasını beklemeyin. Bu kırar ve aynı zamanda yorar. Beklentilerin karşılanmadığı taktirde kişinin bir hayli yıprandığını hepimiz biliyoruz. Ancak bildiğimiz halde beklentilerimizin karşılanmasını da istiyoruz üzülüyoruz ama hiç önemi olmuyor. Haklı da olsak, haksız da olsak, karşımızdakinin elle tutulur bir yanını arıyoruz. Yani yeniden ona inanmak ve güvenmek için kendimizi yiyip bitiriyoruz resmen. O insan yüzünden çekmediğimiz acı kalmasa da hayır diyoruz, hayır...
Muhakkak güvenilir bir yanı var. Elle tutulur bir yanı var diyoruz.
Hiçbir şey bulamasak da sevdiğimiz için gereği var, kalbimize yenik düşüyoruz.
Bu inanışın sonucu bizi oldukça üzüyor.
Benim de en büyük hatam neydi biliyor musunuz ? Karşıma çıkan herkesi kendim gibi zannetmemdi. Ben bu huyumdan oldum olası vazgeçemedim. Hani insanın devamlı kanmaktan vazgeçemediği ve tutunacak başka dalının olmadığını düşündüğü o ' bir umut' cümlesi vardır ya, sonrasında yıkıldığı... İşte, ben de tıpkı böyle vazgeçemedim. Tutunmam gereken tek dalım olduğunu düşündüğüm, kanmaktan kendimi alıkoyamadığım o canı cehenneme 'bir umut' cümlesi yaktı beni de her seferinde. Beni ruhen ve kalben yorsa da bir diğer yandan vicdanımı dinlendiriyordu. Çünkü karşıma çıkan bitkisel hayata girmiş, duygu ve his namına en ufak bir belirti vermeyen insanların kalplerinin kıpırdaması ve duygularına kavuşmaları için elimden gelenin fazlasını yaptım. Bu da beni bir yerden sonra yorsa da diğer bir taraftan da dinlendirdi.
Bu lütuf da Rabbimdendi.
İnsanın insanla sınandığı bu hayatta, insanın insana faydası olması gerektiğini kimseye aşılayamadım ya bana da yazıklar olsun.
Herkesi senin gibi zannettim.
Affet beni kalbim, tüm suçlu benim.
https://www.youtube.com/watch?v=KRlkevd23OU
Muhakkak güvenilir bir yanı var. Elle tutulur bir yanı var diyoruz.
Hiçbir şey bulamasak da sevdiğimiz için gereği var, kalbimize yenik düşüyoruz.
Bu inanışın sonucu bizi oldukça üzüyor.
Benim de en büyük hatam neydi biliyor musunuz ? Karşıma çıkan herkesi kendim gibi zannetmemdi. Ben bu huyumdan oldum olası vazgeçemedim. Hani insanın devamlı kanmaktan vazgeçemediği ve tutunacak başka dalının olmadığını düşündüğü o ' bir umut' cümlesi vardır ya, sonrasında yıkıldığı... İşte, ben de tıpkı böyle vazgeçemedim. Tutunmam gereken tek dalım olduğunu düşündüğüm, kanmaktan kendimi alıkoyamadığım o canı cehenneme 'bir umut' cümlesi yaktı beni de her seferinde. Beni ruhen ve kalben yorsa da bir diğer yandan vicdanımı dinlendiriyordu. Çünkü karşıma çıkan bitkisel hayata girmiş, duygu ve his namına en ufak bir belirti vermeyen insanların kalplerinin kıpırdaması ve duygularına kavuşmaları için elimden gelenin fazlasını yaptım. Bu da beni bir yerden sonra yorsa da diğer bir taraftan da dinlendirdi.
Bu lütuf da Rabbimdendi.
İnsanın insanla sınandığı bu hayatta, insanın insana faydası olması gerektiğini kimseye aşılayamadım ya bana da yazıklar olsun.
Herkesi senin gibi zannettim.
Affet beni kalbim, tüm suçlu benim.
https://www.youtube.com/watch?v=KRlkevd23OU

Yorumlar
Yorum Gönder