Dağıldım biraz.

İnsan sevdiği kadar sevilirmiş derler. Kim uydurmuş bu yalanı bilmiyorum, açıkcası bilmekte istemiyorum, insan bildiklerine kral bilmediklerine köle olurmuş. Ben kral olmaktan geçtim artık o sarayda hiç bir ünvana sahip olmak istemiyorum o sarayda varolmayı istemiyorum.Öylesine bıktım ki masallardan hikayelerden pinokyolardan.Pinokyo demişken onun bile sevilebilir bir tarafı vardı uzayan burnunun altında yatan müzipliğin tatlılığı vardı.  Günümüzün pinokyalarına bakarsak uzayan burnu değilde, tırnaklarıyla ruhlara sapladıkları acılardan başka bir şeyleri olmadığını görebilirsiniz bu sebeple artık ne masal duymak isteriz nede hikayelere kulak vermek. Şöyle bir iki ruhla temasa geçsin ruhunuz bir o bedenden dökülen kelimeleri işitsin kulaklarınız o zaman anlarsınız dünyanızda dönen dümenleri. Genelleme yaparak konuşuyorum ama konu bana geldiğinde bireysel olarak söyleyebileceğim en doğru cümleler şunlar olur : Anne ve Babanız hariç kimseye, hiç kimseye güvenmeyin hatta onların sevgi...

Kötüsünüz. Öyle bahsettiğiniz gibi merhamet sahibi de değilsiniz. Şu iyi insan profillerinizden eser yok. Bahsetmekten kaçınmadığınız şu ''vicdan'' var ya, işte o evet... Vicdan yoksunluğundan öleceksiniz farkında değilsiniz. Ben iyi bir insanım rolü yapmaya devam ederek kendinizi ve kendiniz gibileri kandırabilirsiniz. Merhamet sahibi olmayan bir insan, vicdan ve merhamet sahibi olan bir insanın gözünü boyayamaz. Ve bilmelisiniz ki fazlasıyla nankörsünüz. Görmeniz gerekenleri görmezden gelip, görmemeniz gerekenleri kendinize hayat standardı yapıyorsunuz. Yahu kendine sevgiyle, merhametle ve huzurla gelen bir insanı kırarak geri çeviren kim vicdan sahibi olmuş ? Yapabildiğinizin en iyisi ne biliyor musunuz ? Kırmak, yıkmak, dökmek, parçalamak. Hiç gerek olmadığı halde ziyan etmek. Bir insanın kalbini kırmak size göre çok basit bir olay. Kalbin kırılmasının ne demek olduğunu, kalbinizde kırılmadık yer kalmadığı zaman anlayacaksınız. Ama keşke bu noktaya gelmeden anlayabi...

Merhaba tatlı hayallerimin acı sonu. Böyle başlamak geldi içimden. biraz düşünürsen ne kadar haklı olduğumu anlarsın. Senden önce de senin gibi yaradılışı eksik insanlar geçti hayatımdan. Her biriniz umulmadık yaralar açtı kalbime. İtinayla kazıdınız kendinizi belleğime. Ama hiçbiriniz kalıcı olamadı orada. Hepiniz gömüldünüz sonunda bıraktığınız bataklığa... Ama sen, benim birazımı aldın giderken yalan değil... Gün bile diyemeyeceğim günlerim de oldu senden sonra. Sensizlik senden daha sıkı sarıldı bana. Aldatılmayı hiç bir seven hak etmezdi. Keşke içime kötü bir kuşku düşüp ortalığa saçılmasaydım ihaneti öğrenmek için. Keşke bunu böyle öğrenmeseydim keşke böyle bir şey hiç yaşanmasaydı sen söz verdiğin gibi sadık kalabilseydin aşka keşke bunu bu kadar geç öğrenmeseydim sadece sevilmediğimi bilmem bile gitmem için  yeterdi aslında. Acımı koynuma alıp gitmem içim bir fırsat verseydin keşke. Geçte olsa öğrenmek istedim. Yerime kimi koyduğunu bilmek istedim. Bilmek huzur getirmese ...