umut
Yazmak istemiyorum aslında ama, artık dayanamıyorum ağızlarını zorla kapadığım sandıklardaki acıları gün yüzüne çıkartmadan, tıka basa doldukları halde kafamın içinde çürümelere sebep olan durumları saklayarak kendime eziyetle geçirdiğim her an üzerime toprak atmaktan başka hiç bir işe yaramıyor. Bu kadar büyümeden önce kendime, herkesin çok iyi kalpli, zararsız, sevgi dolu olduğunu zannettiğim günlere geri dönüp bu kadar olumlu düşüncelerle insanlara karşı gardım inik kuçak dolusu sevgiyle sarılmayı , hiç bir konuda beklememeyi öğretirdim. Ve ailemin beni bu kadar hassas bir kalple büyütmelerine izin verme...